W ostatnich latach poważny problem stanowi jednak nadmierna eksploatacja pastwisk w rejonie Richtersveldu. Dlatego na chronionym obszarze dozwolone jest wyłącznie pasterstwo według tradycyjnych reguł.
W przeciwieństwie do obszaru parku narodowego, w obrębie Community Conservancy zabroniona jest prospekcja geologiczna, górnictwo i poszukiwanie diamentów.
Tradycyjne pasterstwo Na chronionym obszarze znajduje się ponad 40 tradycyjnych miejsc obozowania, odwiedzanych na zmianę przez pasterzy. Zależnie od pory roku pasterze przenoszą się na wyżej lub niżej położone stanowiska (zob. transhumancja).
Nocą zwierzęta trzymane są w kraalach, w dzień chodzą swobodnie po okolicy. Stada składają się zarówno ze zwierząt będących własnością pasterzy, jak i wypasanych za zapłatę.
Zakwaterowanie zapewniają przenośne chaty w kształcie półkuli, tradycyjnie na drewnianym rusztowaniu i kryte matami z situ. Obecnie niewiele chat – wznoszonych głównie dla turystów – wykonana jest z tych materiałów. Zastępuje się je zazwyczaj plastikową konstrukcją krytą tkaniną na żagle, dzięki czemu chaty są bardziej odporne na warunki pogodowe.