Na czele ruchu stanęli Semen Pawluk i Teodor Ołtuszyk.

Przebieg wydarzeń Ks. Teofil Welinowicz udał się w bezpośrednim następstwie wypadków do Radzynia Podlaskiego, gdzie poinformował policję carską o zajściu. 16 stycznia 1874 anonimowy informator poinformował Pawluka, że następnego dnia w Drelowie może dojść do zbrojnej interwencji władz. Pawluk przekazał tę wiadomość do miejscowości Dołha, Rudno i Przegaliny, gdzie mieszkali wierni uniccy. Tego samego dnia do Drelowa przyjechał Wasilij Kotow, naczelnik powiatu radzyńskiego, by – bezskutecznie – wezwać mieszkańców wsi do zwrotu kluczy do cerkwi pod groźbą represji. Następnego dnia unici zaczęli zbierać się przed świątynią we wczesnych godzinach rannych. Naoczni świadkowie obliczali liczbę zebranych na ok. 1000 osób, które gromadziły się wokół cerkwi, na cmentarzu unickim i na plebanii.