W kolejnych startach jeszcze ośmiokrotnie stawała na podium, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa (oba w sprincie stylem dowolnym): 14 stycznia 2012 w Mediolanie i 17 lutego 2012 w Szklarskiej Porębie.
Ma mistrzostwach świata w Libercu w 2009 zajęła 4. miejsce w sprincie techniką dowolną. Walkę o podium przegrała tam z Finką Pirjo Manninen. Podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Oslo dwukrotnie stawła na podium. W parze z Charlotte Kallą wywalczyła złoty medal w sprincie drużynowym techniką klasyczną. Następnie razem z Kallą, Anną Haag i Brittą Norgren wywalczyła srebrny medal w sztafecie 4 × 5 km. Kolejne trzy medale zdobyła na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2013. W sprincie klasykiem była druga, rozdzielając Norweżki: Marit Bjørgen i Maiken Caspersen Fallę. W sprincie drużynowym stylem dowolnym w parze z Kallą zdobyła kolejny srebrny medal. Ponadto Kalla, Ingemarsdotter, Emma Wikén i Anna Haag zajęły też drugie miejsce w sztafecie. Na mistrzostwach świata w Falun w 2015 wspólnie ze Stiną Nilsson zdobyła srebro w sprincie drużynowym stylem dowolnym