Józef jako architekt, a zarazem przedsiębiorca budowlany, pracował między innymi przy przebudowie kościoła Franciszkanów w 1788, odnawianiu kolumny króla Zygmunta III Wazy w 1808, przy rozbudowie Uniwersytetu Warszawskiego. Był dostawcą przy budowie Modlina. Pod koniec życia (żył 103 lata) kupił parcelę w okolicach ulicy Siennej. Został pochowany na Powązkach w grobowcu rodzinnym Borettich i Maringe'ów (kwatera 4-1-29). Córka Józefa, Elżbieta Katarzyna wyszła z mąż za oficera wojsk napoleońskich, osiadłego po kampanii 1812 r. w Warszawie Leonarda Ludwika Maringe (1782–1845).
Żonaty był z Barbarą Rynkiewicz właś. Barbara Hrynkiewicz (ur. 1773 w Grodnie, zmarła 27 sierpnia 1837 w Warszawie). Dla niej to mąż pobudował istniejący do dzisiaj ww. grobowiec na Powązkach.
Mieli dziewięcioro dzieci: Wiktorię Mariannę (1794-?) urodzoną w Wilnie Feliksa Jana Marię (1798–1847) Elżbietę Katarzynę (1800–1871) Mariannę Apollonię (1804–1870) – mąż Gabriel Bonifacy Witkowski architekt, budowniczy województwa mazowieckiego Izabellę Augustę Xawerę Alojzynę Karolinę Antoninę Barbarę Klementynę (ośmiorga imion) (1808–1892) Petronellę (1810–1840) – mąż Ludwik Florenty Betcher (Bethier) architekt, budowniczy województwa mazowieckiego Anielę Józefę (1813–?) Józefa Antoniego Juliana (1817–1818) Joannę Józefę (1820–1865)
Przypisy