Twórczość literacka Algis Uzdila ma imponujący dorobek literacki. Z większych jego publikacji należy wymienić przede wszystkim trzy zbiory wierszy: Žiemkenčių giesmės (Zimowe pieśni zbóż), Žydintys linai (Kwitnące lny), Širdies virpsniai (Drgania serca). Zbiór wierszy Džiaugsmai ir negandos (Uciechy i klęski) z autorskim przekładem na język polski poeta wydał własnym nakładem. Poza tym ukazało się jeszcze kilkanaście mniejszych zbiorków poezji autora, m.in. Smulkeiliai (Małe formy poetyckie) czy Minčių lėksniai (Myśli ulotne). Wiele jego wierszy zostało opublikowanych w polskich i litewskich zbiorach poezji, czasopismach i almanachach, np.: w zbiorze poetyckim poetów Litwinów w Polsce „Miejsce w sercu”, w czasopismach „Aušra“, „Almanach Sejneński“, „Jaćwież“, „Gaładuś / Galadusis“ i innych. Są to wiersze o luźnej kompozycji, których motywami przewodnimi jest poszukiwanie głębszego sensu życia, podziw wobec przyrody i jej darów dla człowieka, mołość do ziemi ojczystej. Z okazji 1000-lecia Litwy Algis Uzdila napisał dramat historyczno-muzyczny Pelenų žiedai (Kwiaty z popiołu) - tekst oparty na legendach, podaniach, wzmiankach historycznych o dramatycznym upadku głównej siedziby jaćwieskich przywódców na górze Šiurpilis, o nierównych walkach Jaćwingów z Krzyżakami, o legendarnym wodzu Jaćwingów Komoncie (Komantas).