Właściwości farmakokinetyczne Lek, podany drogą doustną, wchłania się szybko, osiągając po ok. 2 h maksymalne stężenie w osoczu. W 99% wiąże się z białkami osocza. Wydalany jest prawie wyłącznie z kałem, głównie w postaci metabolitów. Badania sugerują, iż izozym 3A4 cytochromu P450 (CYP3A4) odpowiedzialny jest za metabolizm beksarotenu. Głównymi metabolitami są 6- i 7-hydroksybeksaroten oraz 6- i 7-oksobeksaroten, nieposiadające prawie żadnych własności farmakologicznych.
Wskazania Beksaroten stosowany jest w leczeniu chłoniaka złośliwego skóry T-komórkowego.
Przeciwwskazania nadwrażliwość na beksaroten, kobiety w wieku rozrodczym, które nie chcą lub nie mogą stosować skutecznej antykoncepcji, nieleczona hipertrójglicerydemia, przebyte zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, nieleczona hipercholesterolemia, nieleczone choroby tarczycy, zakażenia ogólnoustrojowe, hiperwitaminoza A.