Lotki 2. rzędu (drugorzędowe, s-lotkiod angielskiego secondaries) – środkowa grupa lotek (9–15 piór, a u niektórych gatunków albatrosów nawet do 40Sibley, David; et al. (2001), The Sibley Guide to Bird Life & Behaviour, London: Christopher Helm, ; s. 17.), umiejscowiona na przedramieniu. Są numerowane od nadgarstka w stronę tułowia. Ich funkcją jest wytwarzanie ciągłej, lecz elastycznej powierzchni nośnej, utrzymującej ptaka w powietrzu. Lotki drugorzędowe są mało zróżnicowane pod względem kształtu i wielkości, zewnętrzne są jedynie bardziej łukowato wygięte w kierunku nasady skrzydła, a środkowe — prostsze. Lotki 3. rzędu (trzeciorzędowe, t-lotkiod angielskiego tertials) – wewnętrzna grupa lotek (ostatnie 3–5 piór), położona tuż przy tułowiu, niekiedy (błędnie) zaliczana do lotek drugorzędowych. Są one proste i prawie symetryczne. Nie stanowią prawdziwych lotek sensu stricto, są nimi jedynie z nazwy, a to dlatego, że w przeciwieństwie do lotek 1. i 2. rzędu, nie są solidnie przymocowane do kości skrzydła (odpowiednio: kości dłoni i przedramienia), w związku z czym są zbyt luźne i elastyczne, by budować sztywny profil skrzydła, dający nośność. Nie służą więc ani wytwarzaniu nośności (jak lotki 2. rzędu), ani ciągu (jak lotki 1. rzędu), stanową jedynie osłonę lotek 1. i 2.