Poprzez Bardot, Schneider poznała ludzi w branży filmowej i William Morris Agency.
Początek kariery Mając 17 lat zadebiutowała na dużym ekranie w dramacie Terence’a Younga Świąteczna choinka (L’arbre de Noël, 1969) z udziałem Williama Holdena, Bourvila i Virny Lisi oraz komedii Les femmes (1969) u boku Brigitte Bardot, Jeana-Pierre’a Marielle, Anny Duperey i Maurice’a Roneta. Rok później wystąpiła w melodramacie Madly (1970) z Alainem Delonem, Mireille Darc i Valentiną Cortese.
Ostatnie tango w Paryżu Schneider zyskała międzynarodowy rozgłos, gdy w wieku 19 lat zagrała postać w erotycznym i kontrowersyjnym dramacie Bernarda Bertolucciego Ostatnie tango w Paryżu (Ultimo tango a Parigi, 1972). Film przyniósł jej prestiżową włoską nagrodę filmową David di Donatello. W czasie kręcenia filmu Schneider nie została poinformowana, że weźmie udział w scenie gwałtu analnego. Bertolucci i grający główną rolę 48-letni wtedy Marlon Brando, wpadli na pomysł ten przy śniadaniu. Inspiracją do brutalnej sceny miała być bagietka i masło. Niczego nieświadoma, początkująca aktorka została zaskoczona sceną gwałtu analnego przy użyciu masła, która nie była zawarta w scenariuszu. Nie wiedziała wtedy, że nie ma obowiązku brania udziału w czymś, co sprawiało jej przykrość jako aktorce, a nie bohaterce.