Mizo, dotychczas rozbici na wiele podgrup (ze względu na zamieszkiwany region lub używany dialekt), zaczęli uważać się za jedną wspólnotę, zjednoczoną pochodzeniem i interesami.
Zwolennicy niepodległego Mizoramu, zrzeszeni w Mizo National Front cieszyli się bardzo dużym poparciem wśród różnych podgrup plemiennych i warstw społecznych. Prowadzili działalność polityczną i społeczną a gdy rząd indyjski zignorował ich postulaty, doprowadzili nawet do powstania zbrojnego. Jego początkiem było ogłoszenie w 1966 roku niepodległości i państwa o nazwie Mizoram. Walki zostały wprawdzie wygrane przez siły rządowe ale sukcesy te nie doprowadziły do rozpadu MNF. Jego członkowie kontynuowali dotychczasową działalność mimo delegalizacji a zbrojne skrzydło ruchu prowadziło walkę partyzancką. Popularność idei niepodległościowej zmusiła rząd indyjski do nadania Mizoramowi statusu terytorium związkowego w 1972 roku. Zwiększenie lokalnej autonomii okazało się sukcesem, choć nadal spora część Mizo domagała się większych swobód. Z tego powodu w 1986 roku zawarto porozumienie na mocy którego rząd zobowiązywał się do nadania Mizoramowi statusu stanu. Obietnica ta została spełniona już rok później.