W 1989 roku w wyniku nieporozumień z zespołu odszedł Schmier, który kontynuował działalność artystyczną w zespole Headhunter. W 1990 roku funkcję wokalisty objął André Grieder z zespołu Poltergeist. 1 czerwca 1990 roku nakładem Noise Records ukazał się czwarty album studyjny Destruction pt. Cracked Brain. W związku z brakiem w składzie basisty, ślady instrumentu zarejestrowali Sifringer i Wilkens, dla którego była to także ostatnia sesja z Destruction.
Również w 1990 roku ukazała się pierwsza kompilacja zespołu Super Best Destruction Collection. W 1991 roku do Destruction dołączył wokalista Flemming Ronsdorf, usunięty ze składu niespełna dwa tygodnie później. Pomimo destabilizacji składu Sifringer i Kaiser postanowili kontynuować działalność z nowymi muzykami. 1 kwietnia 1992 roku ukazała się druga kompilacja piosenek grupy pt. Best of. Dopiero w 1993 roku skład uzupełnił wokalista Thomas Rosenmerkel, basista Christian Engler i gitarzysta Michael Piranio. 26 lutego 1994 roku ukazał się trzeci minialbum zespołu pt. Destruction. Nagrania zarejestrowane jako kwintet spotkały się negatywnym przyjęciem ze strony krytyków muzycznych, jak i publiczności. 9 czerwca 1995 roku ukazał się czwarty minialbum zespołu pt. Them Not Me. W 1998 roku ukazał się piąty album studyjny formacji zatytułowany The Least Successfull Human Cannonball.