Wybuch wojny zmusił Koltanowskiego do emigracji. Osiadł w San Francisco, gdzie został redaktorem działu szachowego dziennika San Francisco Chronicle. W ciągu 52 lat dziennikarskiej działalności opublikował około 19 tys. artykułów i kilkadziesiąt książek poświęconych szachom, z których najpopularniejszą jest dwunastokrotnie wznawiana monografia otwarcia szachowego Colle System. Sporadycznie występował w turniejach, symbolicznie reprezentował Stany Zjednoczone na olimpiadzie w 1952 roku, rozgrywając dwie remisowe partie. Kierował amerykańską drużyną olimpijską w latach 1952, 1968 i 1970. Był prezydentem Federacji Szachowej Stanów Zjednoczonych oraz dyrektorem największego amerykańskiego turnieju US Open. W 1950 roku otrzymał tytuł mistrza międzynarodowego za wyniki osiągnięte przed wojną, w 1988 roku został honorowym arcymistrzem. Do ostatnich lat życia zachował jasność umysłu i ponadprzeciętne umiejętności, w wieku 90 lat dawał pokazy gry jednoczesnej "na ślepo". Zmarł w wieku 96 lat.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w kwietniu 1936, zajmował wówczas 18. miejsce na świecieChessmetrics Player Profile: George Koltanowski.
Przypisy