Twórczość 1914: Poezje (poezje) 1917: Baśń o iluzji 1920: Karpaten-Klänge (Echa Karpat) 1916: O Bogu i ludziach 1930: Niedyskrecje 1930: Świetliki 1938: Szlakami duszy żydowskiej – Rzecz o teatrze 1957: Ośla szczęka (bajki) 1959: Mucha na cokole (satyry) 1962: Głupcy z Głupska (satyry) 1963: Kain i Hewel (poezje) 1963: Przy szabasowych świecach. Humor żydowski 1965: Jüdische Anekdoten und Sprichwörter (Żydowskie anegdoty i przysłowia – wydane z Salomeą Landmann) 1966: Ojfn berdiczewer mark אױפֿן בערדיטשעװער מאַרק (Na berdyczowskim rynku) 1970: Ucieszne i osobliwe historie mego życia (wspomnienia) 1972: Bez figowego listka (satyry) 1979: W arce Noego. Bajki oraz facecje żydowskie 1981: Przy szabasowych świecach – wieczór drugi
Upamiętnienie W 1989 r. imieniem Horacego Safrina nazwano jedną z ulic w ŁodziŁódź, ulica Safrina w Targeo.
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1961) Złoty Krzyż Zasługi (1956) odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” odznaka Honorowa m. Łodzi
Przypisy
Bibliografia Rościsław Skręt: Safrin Horacy. W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXXIV. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1992–1993, s.