Oprócz nowego rozmieszczenia dwóch dział na dziobie w dwóch poziomach (w superpozycji – po raz drugi na niszczycielach, po poprzednim typie liderów Parker), zastosowano w nich także po raz pierwszy dwa działa w superpozycji na rufie, rezygnując z umieszczania dział na śródokręciu, między kominami. Oprócz opisanego ustawienia dział i powiększonej w tym celu o dolne piętro nadbudówki dziobowej, ich klasyczną sylwetkę uzupełniały dwa kominy, z tego drugi szerszy i krótszy (większość poprzedzających je brytyjskich typów niszczycieli była trzy- lub czterokominowych). Maszynownia została przejęta z lżejszego typu R, przez co okręty typu V rozwijały nieco mniejszą prędkość 34 węzły, lecz uprościło to ich konstrukcję. Ponadto, projekt okazał się udany i ekonomiczny – przy średniej cenie 200 000 funtów szt. były one około 50 000 funtów tańsze od poprzednich liderów typu Lightfoot i tylko 6000 funtów droższe od niektórych z niszczycieli standardowych typów M i R.