„Płomyk” początkowo był tygodnikiem, ale po roku w związku z trudnościami finansowymi został przekształcony w dwutygodnik. Wydawany był w nakładzie kilkuset egzemplarzy. Po uzyskaniu popularności i poprawie sytuacji finansowej od września 1924 r. ponownie był wydawany z tygodniową częstotliwością. Od lat 30. XX w. nakład wzrósł do ok. 100 tys. egzemplarzy. Od maja 1924 roku pismo było zalecane przez Ministra Oświaty do użytku w wyższych klasach szkoły powszechnej.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego z czasopismem współpracowali m.in.: Barbara Klimkowa, Józef Czechowicz, Maria Przyborowska, Janina Porazińska, Wanda Wasilewska i Wanda Grodzieńska, która debiutowała na łamach „Płomyka” w 1935 roku.
W 1927 roku kierownikiem graficznym w „Płomyku” został Michał Bylina. Współpracowano z artystami, takimi jak: Edmund Bartłomiejczyk, Stanisław Bobiński, Bohdan Bocianowski, Zofia Fijałkowska i Konstanty Maria Sopoćko.