wraz z dialektami regionów Amdo i Kham 4,5 mln Tybetański Region Autonomiczny, Amdo, Kham Sgaw (sgo): 2 mln – Mjanma: stan Karen Arakański: 2 mln – Mjanma: Arakan Kham: 1,5 mln – Tybet: Kham Manipuri (meitei): 1,3 mln – Indie: Manipur, Asam, Nagaland Pwo (pho): 1,3 mln – Mjanma: stan Karen Tamang: 1 mln – Nepal: Dolina Kathmandu Yangbye: 1 mln – Mjanma bai (Minchia): 1 mln – Chiny: Yunnan
Klasyfikacja języków tybeto-birmańskich Nie osiągnięto pełnego konsensusu co do stopnia pokrewieństwa poszczególnych języków tybeto-birmańskich, prowadzone badania przynoszą wciąż nowe brakujące dane. Dotychczasowe ustalenia (2003) pozwalają na dokonanie roboczego podziału języków na następujące podgrupy:
Języki tybeto-birmańskie Języki bodyjskie z tybetańskim, tamang-ghale, tshangla, takpa, dhimal-Toto Języki zachodnio-himalajskie Języki mahakiranti z kiranti, newari-thangmi, magar-chepang Języki północno-asamskie z językami tani (abor-miri-dafla), khowa-sulung, mijui (deng), idu-digaru Języki hrusyjskie Języki bodo-konyak-jingpho z bodo-koch (bar), konyak (północny naga), jingpho-sak (kachin-lui) Języki kuki-chin-naga z mizo-kuki-chin, ao, angami-pochuri, zeme, tangkhul, meithei (manipuri), karbi (mikir) Języki qiang-gyalrong z xixia-qiang i gyalrong Języki nungijskie Języki kareńskie Języki lolo-birmańskie z lolo