Nakazem pracy objęto piaseczyńskich Żydów pod koniec 1939 r. Władze lokalne wydawały zaświadczenia, m.in. członkom Komitetu Koordynacyjnego, z prośbą o zwolnienie z prac przymusowych. W kolejnym roku Zarząd Miejski zaprzestał wydawania Żydom wszelkich zaświadczeń. Rodzinom pracowników przymusowych Judenrat wypłacał zapomogi.
Powstanie getta Na podstawie zarządzenia Heinricha Himmlera z 30 października 1939 r. Żydzi mieszkający na ziemiach polskich włączonych do Rzeszy przesiedleni zostali do Generalnego Gubernatorstwa, m.in. dystryktu warszawskiego. Koncentracja Żydów w gettach jego zachodniej części trwała od maja 1940 r. Według materiałów w archiwum Jointu 15 marca do Piaseczna przesiedlono 61 Żydów z Łodzi i Garwolina. W czerwcu do 2860 Żydów dołączyło 185 wysiedlonych.
Z 2 lipca 1940 r. pochodzi pismo kreishauptmanna Hermanna Rupprechta informujące o planach utworzenia gett żydowskich w każdej gminie na terenie powiatu warszawskiego (). W Piasecznie, podobnie jak w innych mniejszych miejscowościach, gubernatorzy dystryktów, jako mieszkający poza tymi miastami, zależni byli od wiedzy lokalnych władz, pozostawiając im zakres swobody w podejmowaniu decyzji dotyczącej tworzenia gett żydowskich.