Zaopatrzenie brygady przejęła Komenda Wojewódzka MO.
Aby nadać ochronie granic większą rangę, podkreślano wojskowy charakter formacji 1 stycznia 1950 powrócono w nazwach jednostek do wcześniejszego określania: „Wojska Ochrony Pogranicza”. Z dniem 1 stycznia 1951 weszła w życie nowa numeracja batalionów i brygad Wojsk Ochrony Pogranicza. Na bazie 15 Brygady Ochrony Pogranicza powstała 26 Brygada WOP.
Struktura organizacyjna W 1948: Dowództwo, sztab i pododdziały dowodzenia samodzielny batalion ochrony pogranicza nr 29 – Lubaczów samodzielny batalion ochrony pogranicza nr 31 – Przemyśl samodzielny batalion ochrony pogranicza nr 33 – Olszanica samodzielny batalion ochrony pogranicza nr 35 – Baligród. Etat brygady przewidywał: 4 bataliony, 1596 wojskowych i 12 pracowników cywilnych.
Na terenie odpowiedzialności brygady funkcjonowały trzy GPK: Graniczna Placówka Kontrolna nr 37 „Medyka” (drogowa) Graniczna Placówka Kontrolna nr 38 „Przemyśl” (kolejowa) Graniczna Placówka Kontrolna nr 39 „Olszanica” (kolejowa).
Sztandar brygady Sztandar dowódcy brygady ppłk.