W 1944 znalazł się w Kijowie, gdzie podjął studia na lokalnym Uniwersytecie. W 1945 przez krótki czas pracował w polsko-radzieckiej komisji ds. „repatriacji” byłych obywateli II RP. W czerwcu uzyskał stopień magistra na kijowskiej uczelni.
W 1945 znalazł zatrudnienie w lwowskiej filii Biblioteki Nauk Ukraińskiej SRR (dawne Ossolineum) – w jej Wydziale Judaistyki. Był asystentem w Katedrze Marksizmu-Leninizmu w Instytucie Pedagogicznym we Lwowie. Zwolniony za poglądy niezgodne z linią partii podjął pracę w Państwowym Archiwum Lwowskim MSW Ukraińskiej SRR. Pracował również w jednej ze szkół obwodu lwowskiego ucząc historii i języka niemieckiego, prowadził również kursy wieczorowe we Lwowie.
W lipcu 1960 uzyskał stopień kandydata nauk ekonomicznych w Instytucie Historii Gospodarki Ludowej im. Plechanowa w Moskwie za pracę poświęconą kapitałowi obcemu w przemyśle naftowym Galicji końca XIX wieku (ukazała się drukiem w 1958). W 1961 objął posadę starszego wykładowcy w Instytucie Pedagogicznym w Drohobyczu.
W 1972 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych oraz prawnych. W 1974 zatrudnił się w Instytucie Finansowo-Ekonomicznym w Tarnopolu, a od 1976 aż do emerytury wykładał na Katedrze Ekonomii Politycznej Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1979 legitymował się tytułem profesorskim.