Po utworzeniu getta we Lwowie w lipcu 1941 mianowano go przewodniczącym Judenratu, którym pozostał do października 1941, gdy za odmowę dostarczenia ludności żydowskiej do obozów pracy został zamordowany przez Niemców w więzieniu przy ulicy Łąckiego we Lwowie„Miał zamiar wszystkimi możliwymi środkami przeszkodzić w wydaniu Żydów władzom niemieckim. Jego niewzruszona odpowiedź „Ludzi nie oddam!” zdecydowała o jego losie. W tym samym dniu gestapowcy otoczyli budynek Rady Żydowskiej, znajdujący się na ulicy Starotandetnej i aresztowali prawie wszystkich znajdujących się w nim pracowników na czele z doktorem Parnasem. Aresztowanych spędzili do niewielkiej ciężarówki, doktora Parnasa przewrócili na ziemię, zaczęli go bić i tratować nogami. Po tym jak 500 młodych mężczyzn wywieziono do obozów pracy, wszystkich urzędników, oprócz doktora Parnasa, uwolniono. Pozostawał on w zamknięciu do końca października 1941 roku, po czym został zabity w więzieniu przy ulicy Łąckiego”. Za: Eliyahu Jones, „Żydzi Lwowa w okresie okupacji 1939-1945”, Oficyna Bibliofilów, Łódź 1999, s. 64.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (13 maja 1933) „za zasługi na polu obrony powietrznej i przeciwgazowej”.
Przypisy
Bibliografia Jakub Honigsman: Zagłada Żydów lwowskich (1941–1944), Warszawa 2007, s.