Wasilewski był w okresie wojny polsko-bolszewickiej zdecydowanym zwolennikiem budowy federacji Polski, Litwy i Białorusi i sojuszu z niepodległą Ukrainą. Po traktacie ryskim sprzeciwiał się idei polonizacji Białorusinów i Ukraińców, domagając się prowadzenia wobec nich polityki asymilacji państwowej. Działacz ruchu prometejskiego.
Zmarł 10 grudnia 1936. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 125-3-31).
Książki i publikacje Litwa i jej ludy, Warszawa 1907 Karyera Janka: powieść z życia P.P.S-owców, 1908 Ukraina i sprawa ukraińska Kraków 1911 Litwa i Białoruś 1912 Kresy Wschodnie – Litwa i Białoruś. Podlasie i Chełmszczyzna. Galicya Wschodnia. Ukraina 1917 Dzieje męczeńskie Podlasia i Chełmszczyzny 1918 O wschodnią granicę państwa polskiego Warszawa 1918 Finlandja 1925 Zarys dziejów PPS 1925 Bolesław Limanowski, Warszawa 1934 Kwestia ukraińska jako zagadnienie międzynarodowe Warszawa 1934 Józef Piłsudski, jakim go znałem Warszawa 1935 (wznowione przez Muzeum Historii Polski w 2013 i udostępnione w repozytorium NGOteki: Piłsudski, jakim go znałem) Drogi porozumienia. Wybór pism, Warszawa 2001