Projekt Afrodyta – amerykański program przebudowy wyeksploatowanych bombowców B-17F i B-24 liberator na latające bomby. Samoloty wypełnione materiałem wybuchowym, zdalnie sterowanye drogą radiową, przeznaczone do niszczenia silnie umocnionych celów. Ostatecznie program okazał się nieudany, a wśród uczestników zyskał przezwisko Perilous (niebezpieczny); dochodziło do sytuacji, w których po opuszczeniu samolotu pocisku przez załogę maszyna wymykała się spod kontroli i rozbijała w przypadkowym miejscu na terytorium Anglii. Donald Miller ocenia, że projekt „okazał się spektakularną klapą”.
Geneza Głównym powodem, dla którego rozpoczęto projekt, były informacje wywiadu o budowie i instalacji nowej hitlerowskiej broni odwetowej (niem. Vergeltungswaffe), dalekonośnego działa miotającego pociski balistyczne V-3, które miało ostrzeliwać Londyn. Bateria została zlokalizowana w dużym podziemnym kompleksie bunkrów w Mimoyecques, niedaleko Calais we Francji. Kompleks składał się z pięciu wydrążonych w litej skale sztolni o długości 150 m nachylonych pod kątem 45°, w każdej ze sztolni miało znajdować się po pięć dział. Wyloty luf zasłaniane były stalowymi drzwiami o grubości 250 mm. Na głębokości 30 m znajdowały się pomieszczenia dla obsługi armat.