Po studiach pracowała krótko w Muzeum Lubelskim. Od 1950 była żoną Józefa Jastrzębskiego, również etnografa, wraz z którym przeniosła się w 1956 do Tomaszowa Mazowieckiego. Mąż objął kierownictwo tomaszowskiego Muzeum Regionalnego, w którym Mirosława Jastrzębska również została zatrudniona, początkowo kierując działem etnograficznym, potem wykonując obowiązki głównego inwentaryzatora. Prowadziła jednocześnie etnograficzne prace terenowe, wciągając do nich młodzież harcerską ze szkół średnich; w latach 1961-1973 kierowała sześcioma obozami wędrownymi, których plonem dla muzeum stało się około 400 eksponatów i ponad 500 wywiadów. Jako badaczka interesowała się głównie dorocznymi i rodzinnymi obrzędami ludowymi oraz sztuką ludową, ogłosiła na te tematy kilka publikacji w "Łódzkich Studiach Etnograficznych" (Wróżby i zabiegi magiczne związane z dniem wigilijnym w powiecie brzezińskim, 1951, nr 3; Zwyczaj chodzenia z Herodami w pow. brzezińskim i opoczyńskim, 1962, nr 6) oraz "Pracach i Materiałach Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi" (Seria Etnograficzna;