Potem stworzył Stowarzyszenie Polskich Emigrantów, które miało, przede wszystkim, roztoczyć opiekę nad żołnierzami Brygady Świętokrzyskiej, a także ułatwić im życie na emigracji i znalezienie zatrudnienia. W 1953 emigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zapisał się do szkoły hotelarskiej, którą ukończył po półtora roku. Zatrudniony został jako kierownik klubu w Wilmington w stanie Delaware, gdzie pracował do emerytury. Dodatkowo przez kilkanaście lat był wykładowcą w Brandywine Junior College, i pracownikiem tamtejszej biblioteki. Do końca życia był aktywnym działaczem kombatanckim, pełniąc różne funkcje. Należał m.in. do Koła Żołnierzy NSZ które powstało w latach pięćdziesiątych, a w 1973 przystąpiło do Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (Polish Veterans of World War II, SPK) i nosiło nazwę „Koło Stowarzyszenia Polskich Kombatantów nr 52 Narodowych Sił Zbrojnych”, siedzibą było Chicago. Ze względu na zapewnienie bezpieczeństwa pozostawionej w kraju rodziny do końca życia posługiwał się nazwiskiem Jerzy Zawisza. W 1962 zdobył dożywotni tytuł mistrza brydża (Life Master).Rafał Dobrowolski, Jerzy Olgierd Iłłakowicz (1908-1984), [w:] Słownik Biograficzny Polskiego Obozu Narodowego, t. 7, red. K. Kawęcki, Warszawa 2024, s. 136.