Wilhelm studiował u Johanna Christiana Bacha przez trzy lata, po czym powrócił do Niemiec, gdzie w 1786 roku podjął pracę kapelmistrza w małym księstwie Minden, położonym niedaleko Bückeburga. W 1788 roku Fryderyk Wilhelm II Pruski usłyszał jego kantatę Westphalens Freude. Ponieważ wywarła ona na nim wrażenie, postanowił zatrudnić Wilhelma na stanowisku kapelmistrza u swojej żony, królowej Elżbiety Krystyny. Po śmierci królowej, Wilhelm pełnił nadal swe obowiązki u kolejnej królowej, Luizy (małżonki króla Fryderyka Wilhelma III). Odszedł ze służby w 1811 roku, spędzając resztę życia u boku żony.
Życie prywatne Wilhelm Friedrich Ernst był dwukrotnie żonaty; z pierwszą żoną miał dwie córki, a z drugą jedynego syna, który zmarł w dzieciństwie. Ponieważ żadna z córek nie wyszła za mąż, ta gałąź rodu Bachów wygasła.
Twórczość Muzyka Wilhelma Friedricha Ernsta Bacha jest jasna i pogodna, a często bardzo dowcipna, jak kantata Die Musikanten, napisana na baryton i instrumenty-zabawki, czy koncert na fortepian i sześć rąk, przewidziany dla mężczyzny siedzącego pomiędzy dwiema kobietami.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy klasycyzmu Kategoria:Urodzeni w 1759 Kategoria:Zmarli w 1845 Wilhelm Friedrich Ernst Kategoria:Ludzie związani z Berlinem