Po dodaniu -r albo -er otrzymuje się w większości przypadków bezokolicznik: decora/t/ion, decora/t-, decora/r.
Zastosowanie Reguła ta została zastosowana w języku occidental. Po ewentualnej modyfikacji możliwe jest zastosowanie tej reguły do tworzenia nowych form wyrazowych zwłaszcza w językach romańskich lub w tych, które zapożyczają słownictwo z języków romańskich.
Historia Reguła Creux Reguła została opublikowana przez Edgara de Wahla w 1922. W swojej klasycznej wersji jest bardzo ograniczająca. Nie pozwala stworzyć słów takich jak facte (= fakt), factor, z far (= robić); scriptura, inscription ze scrir (= pisać), czy actor, action z *ager (= działać). Z tego powodu wielokrotnie proponowano jej uogólnienie. Już w 1922 Abbé Creux zaproponował wersję, która w wielu przypadkach znacznie lepiej oddawała realne procesy fonologiczne. W jego wersji po odjęciu -er lub -r:
c, g, h było zamieniane na ct, ig, ic było zamieniane na ect, b było zamieniane na pt, m było zamienaine na mpt, t pozostawało bez zmian, po pozostałych literach było dodawane t. Reguła Creuxa była pod wieloma względami dużym ulepszeniem względem reguły de Wahla. Pozwalała na znacznie bardziej naturalne słowotwórstwo.