Wcielenie (łac. incarnatio) – chrześcijański dogmat wiary głoszący, iż Druga Osoba Trójcy Świętej, Jezus Chrystus, przyjął ludzkie ciało oraz ludzką naturę. Pojęcie to pochodzi z Ewangelii Jana 1,14: et Verbum caro factum est („a Słowo stało się ciałem”).
Nauka o wcieleniu jest obecna w głównych wyznaniach chrześcijańskich (katolicyzm, protestantyzm i prawosławie), uznających Chrystusa za Boga i Syna Bożego, drugą osobę Trójcy Świętej. Wcielenie dokonało się mocą Ducha Świętego w łonie Maryi Panny podczas zwiastowania. Jezus Chrystus stał się prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem: występują w nim jednocześnie dwie natury (ludzka i boska) zjednoczone w unii osobowej, co określa się jako „tajemnicę Wcielenia”.
Interpretacje heterodoksyjne Socynianie XVII wieku interpretowali incarnatio jako wcielenie Logosa, idealnego człowieka, a nie wcielenie osoby boskiejMartin Mulsow, Jan Rohls Socinianism and Arminianism, Brill, Netherlands, 11 October 2005, , s. 56..