Wróble (Sparrows) Ciężko pracujący na roli muzułmanin Rahim Khan nienawidzi całego świata. We wszystkich wzbudza też strach lub złość. Bije swoje woły, bije dzieci sąsiadów. Od jego gniewu i ciężkiej ręki kolejno uciekło dwóch synów: Nuru i Bundu. Pewnego dnia nie zastaje też w domu bitej i dręczonej wciąż żony. Pojechała do brata, ale Rahim wie, że nigdy do niego nie wróci. Samotnie wspomina ostatnie 30 lat, które butnego, pełnego nadziei chłopca uczyniły zgorzkniałym wrogiem siebie i innych. Przypomina sobie, jak kolejno odbierano mu nadzieje na wymarzoną pracę w cyrku, na ślub z ukochaną hinduską Radhą, a w końcu moment, gdy uwięziony decyzjami ojca przysiągł światu zemstę. "Wesoły poczciwiec przemienił się w znienawidzoną przez wszystkich bestię". Czy to wspomnienia, czy nagle ciążąca mu samotność sprawiły, że Rahim po raz pierwszy od lat powstrzymuje się przed wyżyciem swego gniewu na kimś. Ogarniając chatę zawahał się przed strąceniem gniazda z pisklętami wróbli i ta jedna decyzja wstrzymania się od naturalnego dotychczas dla niego niszczenia, zaczyna zmieniać jego serce. Pustkę chaty wypełnia obecność czwórki wróbli.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jak słońce · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.