Historia odkryć Szczątki tego pingwina odnaleziono w liczących około 37–35 mln lat osadach formacji Otuma w Peru. Icadyptes został opisany w 2007 roku przez dr Julię Clarke i współpracowników z North Carolina State University. Nazwa rodzajowa pochodzi od słów Ica (nazwa prowincji, na terenie której znaleziono skamieniałości ptaka) oraz greckiego słowa dyptes, oznaczającego „pływak”. Nazwa gatunkowa gatunku typowego, salasi, honoruje peruwiańskiego paleontologa Rodolfo Salasa.
Biogeografia Odkrycie Icadyptes doprowadziło do rewizji teorii dotyczących geograficznego rozprzestrzenienia pingwinów w przeszłości. Dawniej sądzono, że pingwiny ewoluowały w pobliżu bieguna południowego w Australii i Nowej Zelandii i zasiedliły tereny leżące bliżej równika około 10 mln lat temu. Fakt, iż Icadyptes żył na terenach dzisiejszego Peru w okresie ocieplenia klimatu dowodzi, że pingwiny były przystosowane do życia w ciepłych warunkach już trzydzieści milionów lat wcześniej, niż dotąd sądzono.
Przypisy
Kategoria:Wymarłe pingwiny Kategoria:Ptaki eocenu Kategoria:Wymarłe ptaki Ameryki Południowej