W krótkim okresie istnienia orderu przed aneksją Łotwy do ZSRR (1938-1940) odznaczenie otrzymali wyłącznie Łotysze: I klasa – 8 osób (6 z mieczami – generałowie łotewscy: Balodis, Berķis, Kurelis, Krustiṇš, Virsaitis i Rozenšteins, 2 osoby bez mieczy), II klasa – 28 osób (w tym 19 z mieczami, 9 bez mieczy), III klasa – 126 osób (w tym 89 z mieczami, 37 bez mieczy), IV klasa – 390 osób (w tym 224 z mieczami, 166 bez mieczy), V klasa – 701 osób (w tym 198 z mieczami, 503 bez mieczy).
Jego restytucja w niepodległej Łotwie nastąpiła dopiero w 2004 (na podstawie Prawa o Odznaczeniach Państwowych z 25 marca 1994).
Order nadawany jest krajowcom w uznaniu zasług w dziedzinie szkolenia, rozwoju i ulepszania łotewskich sił zbrojnych oraz wzmacniania i utrzymywania w gotowości systemu bezpieczeństwa narodowego i ochrony granic państwowych, a także wzbudzania świadomości patriotycznej i przygotowywania obywateli do służby w obronie narodu i ojczyzny. Mogą go także otrzymać, za szczególne zasługi międzynarodowe, przywódcy państw obcych, członkowie delegacji zagranicznych i dyplomaci.