Kobiety przebywające w azylach pracowały głównie w pralniach.
Kobiety w azylach Z czasem azyle oddaliły się od swojego pierwotnego celu pomocy prostytutkom czy samotnym, często młodocianym matkom z „niechcianymi” dziećmi (które zakonnice często odbierały, mówiąc im, że nie byłyby dobrymi matkami i nie zasługują na dzieckoConvent that 'forced' young mothers to give up their babies) i zaczęto przyjmować również kobiety z przeszłością kryminalną. W związku z tym siostry przełożone wprowadzały do azyli rygorystyczne przepisy, które miały na celu zniechęcić mieszkanki do odejścia i zachęcić je do pokuty.
Dużą rolę w wysyłaniu kobiet do azyli odegrało w Irlandii państwoIreland finally admits state collusion in Magdalene Laundry system.
Warunki bytowe i sposób traktowania mieszkanek azyli Aż do lat 70. XX wieku mieszkanki azyli musiały zwracać się do sióstr, bez względu na ich wiek „matko”, a same były nazywane „dziećmi” („In the Home of the Good Shepherd the one is ever the 'Mother' while the other is always the 'Child'”). Kobiety musiały zachowywać milczenie przez większą część dnia („The Rule of Silence was a major feature of the women's lives and continues well into the second half of the twentieth century.”).