W 1991 r., będąc już na emeryturze, Franceska Michalska zaczęła spisywać swoje wspomnienia. Wydała je początkowo w formie dwóch artykułów prasowych w „Życiu Warszawy”Franceska Michalska, Przez Kazachstan do Polski, „Życie Warszawy” 29.03-1.04.1991; Tam, gdzie kończyły się tory, „Życie Warszawy”, 13–14.04.1991.. W trakcie śmiertelnej choroby jej syna Jana, który wyemigrował do Szwajcarii, aby pocieszyć jego córki, a swoje wnuczki, zaczęła spisywać wspomnienia w bardziej obszernej formie. W 2007 r. wspomnienia te w formie książkowej zostały opublikowane przez Oficynę Literacką Noir sur Blanc. W 2008 r. książka znalazła się w finałowej siódemce nominowanych do literackiej nagrody COGITO. Książka ta została przetłumaczona i wydana w 2009 r. we Francji.
Dnia 10 kwietnia 2017 roku została patronką Zakładu Opiekuńczo – Leczniczego dla Dzieci i Młodzieży w Bacikach Średnich.