Piotr Jan Eberhardt (ur. 27 grudnia 1935 w Warszawie, zm. 10 września 2020 w Gęsiance) – polski geograf, profesor nauk o Ziemi specjalizujący się w geografii ekonomicznej, geografii ludności i geografii osadnictwa. Autor studiów z dziedziny demografii oraz geografii ludności, w tym problematyki narodowościowej Europy Środkowej i Wschodniej w XX w.
Życiorys Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1954) i Wydział Geografii Uniwersytetu Warszawskiego (1960). Od 1960 r. był związany z Instytutem Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, gdzie w 1968 uzyskał doktorat, w 1976 habilitację, a ostatecznie stanowisko profesora zwyczajnego. Tytuł profesora z zakresu nauk o Ziemi otrzymał w 1994. W latach 1984–2003 wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, będąc zatrudniony w tamtejszym Instytucie Socjologii na Wydziale Nauk Społecznych.
Wyróżniony w 1994 nagrodą „Przeglądu Wschodniego” za dorobek naukowy poświęcony problematyce wschodniej, w 2002 nagrodą naukową im. Stanisława Staszica PAN, w 2004 nagrodą państwową Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia naukowe, a w 2009 nagrodą i medalem Zygmunta Glogera.
Ojciec Adama Eberhardta.