Użytkownicy Już w 1994 roku aparat trafił na uzbrojenie Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej, co strona izraelska potwierdziła dopiero w 2004 roku. Chiny zainteresowane były modernizacją zakupionego sprzętu we współpracy z producentem oraz zakupem systemu wyposażonego w zmodyfikowaną głowicę znaną pod oznaczeniem Harpy NG. Naciski administracji Stanów Zjednoczonych wymusiły na Izraelczykach zaprzestanie współpracy. Nie mogąc liczyć na wsparcie ze strony Izraela, Chiny siłami własnego przemysłu skopiowały aparat. W marcu 2017 roku, chiński przemysł zbrojeniowy zaprezentował na targach IDEX w Abu Zabi własną wersję aparatu, oznaczoną jako ASN-301 (wojskowe oznaczenie JWS01), charakteryzującą się jednak mniejszym zasięgiem od swojego oryginału, 280 km wobec 500 km IAI Harpy. Zastosowany w chińskiej kopii aparatu silnik tłokowy nadaje mu prędkość rzędu 220 km/h. Zasięg pasywnej głowicy wykrywającej źródła emisji radarowej w paśmie 2–16 GHz wynosi według producenta 25 km. ASN-301 może wykonywać misje w pełni autonomicznie, dyżurując nad zadanym wcześniej obszarem, bądź być pod kontrolą naziemnego operatora. Chińskie drony mają możliwość wymiany pomiędzy sobą informacji i koordynowania ze sobą ataku, działając w trybie rojuMarcin Strembski, Chiński smok ostrzy pazury. Nowości defilady w Pekinie, „Lotnictwo”, nr 12 (2019), s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — IAI Harpy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.