Forma CubeSatu zwróciła też uwagę rządowych agencji badawczych, m.in. Centrum Badawcze imienia Josepha Amesa w NASA, a nawet użytkowników wojskowych. W 2013 roku już ponad połowa wystrzeliwywanych urządzeń nie pochodziła z uczelni, a w 2014 r. większość nowo wdrożonych CubeSatów pochodziła z firm komercyjnych, nade wszystko od Planet Labs i ich konstalacji Flock-1. CubeSaty pochodziły także od grup hobbystycznych, były np. finansowane za pomocą crowdfundingu na Kickstarterze. W 2015 roku CubeSat można było uruchomić za ok. 200 000$.
Zastosowanie i orbity CubeSaty są najczęściej wystrzeliwane jako dodatkowe ładunki w rakiecie nośnej (użyto tu wielu typów rakiet, m.in. Rokot, Kosmos 3M, Dniepr, Minotaur IV, PSLV, Vega, Falcon 9 i Atlas V) lub dostarczane jako część ładunku na Międzynarodową Stację Kosmiczną i wypuszczane przez śluzę w module Kibō (rozwiązanie oferowane przez firmę NanoRacks). Uruchomiono ponad 800 CubeSatów, liczba będących na orbicie nieustannie ulega zmianie w wyniku spalania się satelitów w atmosferze.