Historia Osiedla ludzkie istniały na terenie Rijeki w starożytności – osadnictwo celtyckie, greckie, rzymskie – w czasach Imperium Rzymskiego miasto było znane jako Flumen. Następnie było podbijane przez Ostrogotów, Bizancjum, Longobardów, Awarów, a w 452 zostało zniszczone przez Hunów. Największe znaczenie i świetność miasto przeżywało w średniowieczu – dogodne położenie sprzyjało bogaceniu się na handlu, wysokie mury chroniły przed najeźdźcami. Chorwaci zaczęli zasiedlać miasto od VII wieku, następnie Rijeka przeszła we władanie węgierskie, a w XV wieku pod rządy Habsburgów. W 1723 została proklamowana „wolnym portem”. W XIX wieku nastąpił intensywny rozwój gospodarczy. Od 1870 Rijeka znajdowała się w jednostce administracyjnej (podlegającej bezpośrednio pod jurysdykcję Budapesztu) wchodzącej w skład Krajów Korony Świętego Stefana – węgierskiej części dualistycznych Austro-Węgier.
Początkowo po I wojnie światowej miasto stało się przedmiotem sporów między Włochami a nowo powstałym Królestwem Serbów, Chorwatów i Słoweńców.