Aby więc uniknąć wrażenia, że Kalinowski był Polakiem, historyk postanowił przemianować go tylko na Konstantego. Ponadto Ihnatouski usiłował przedstawić powstanie styczniowe 1863 roku na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego jako powstanie chłopskie. Przekształcił zatem imię „Konstantego” w „Kastusia”, co miało nadać mu chłopski charakter, odpowiedni do wizerunku przywódcy takiego powstania.

Faktem jednak jest, że Kalinowski używał prywatnie imienia „Konstanty”, jednocześnie oficjalnie dla urzędników carskich będąc „Wincentym”, bądź „Wincentym-Konstantym”. Wskazywać na to mogą chociażby jego ostatnie listy z więzienia, które pisał przed śmiercią do swojej ukochanej Marii zd. Jamontt, gdzie podpisuje się jako „Konstanty” właśnie. Ponadto, we wspomnieniach osób jemu współczesnych, które go naocznie znały zawsze pierwszorzędnie figuruje pod mianem „Konstantego” (Jakób Gieysztor, Apollonia Sierakowska, Ludwika Rodziewicz czy Jerzy Kuczewski h. Poraj). Kalinowski był zatem „Konstantym” prywatnie dla znajomych i przyjaciół, a „Wincentym” prawnie dla rosyjskiej administracji.