Po tym ciosie neapolitańczycy już się nie podnieśli.
Inny cios wymierzony w Camorrę nastąpił w 1911 roku, gdy trzydziestu pięciu jej czołowych członków, w tym Wielkiego Mistrza Enrico Alfano, skazano za liczne morderstwa i wtrącono do więzień.
Podobnie jak wielu Sycylijczyków członkowie Camorry wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych (wiązało się to z planem unicestwienia mafii sycylijskiej i Camorry przez włoskiego dyktatora Benito Mussoliniego). Jeszcze przed rokiem 1920 nieliczni żyjący camorristi wstąpili w szeregi istniejących amerykańskich rodzin mafijnych.
Tobia Basile Tobia Basile (ur. 1809 r. – zm. ??) – uchodzi za Wielkiego Nestora Camorry, wyszkolił wielu camorrystów, którzy później stali się ważnymi bossami amerykańskiego świata przestępczego. W więzieniu spędził ponad 30 lat. To w nim zyskał opinię najważniejszego specjalisty od zbrodni we Włoszech. Wielu współwięźniów wtajemniczył w zbrodnie popełniane przez Camorrę. Po wyjściu z więzienia, był już osiemdziesięcioletnim starcem, zamieszkał w domku w Neapolu. Pewnego dnia spakował swój cały dobytek, po czym zniknął na zawsze. W 1900 roku zaginęła jego żona. Istniała hipoteza, że została porwana dla okupu. W 1910 roku robotnicy zburzyli jego dom. W trakcie prac rozbiórkowych za tzw. fałszywą ścianą odkryli szkielet żony Basile (została żywcem zamurowana).