W czerwcu 1917 jego samolot uległ awarii. Dörr i jego obserwator Bohn spadli z wysokości około 1400 m. Dörr przeżył kraksę, odnosząc poważne obrażenia. Po powrocie z leczenia został przydzielony do testowania nowych samolotów w Fliegerersatz Abteilung Nr. 1.
W lutym 1918 jako bardzo doświadczony pilot został skierowany do Jasta 45. Pierwsze swoje zwycięstwo odniósł 17 marca 1918 roku. Drugie zwycięstwo 11 kwietnia, trzecie 28 maja. Na początku lipca miał już potwierdzonych 6 zwycięstw. W kolejnych miesiącach 4 miesiącach uzyskał ponad 30 zwycięstw, w tym 29 pewnych.
Latał głównie na samolocie Fokker D.VII, na którym odniósł 30 zwycięstw.
Po zakończeniu wojny został jednym z pierwszych na świecie zawodowych pilotów cywilnych i przez prawie 10 lat służby w Lufthansie przeleciał ponad 580 tysięcy kilometrów. 11 grudnia 1928 pilotowany przez niego Junkers G 31 w czasie nocnego lotu z Kolonii do Berlina uległ awarii. W czasie lądowania awaryjnego samolot uderzył w drzewa. Spowodowało to rozbicie zbiorników z paliwem oraz jego zapłon. Dörr oraz jego załoga spłonęli żywcem.
Odznaczenia Krzyż Żelazny I Klasy Krzyż Żelazny II Klasy pruski Złoty Krzyż Zasług Wojskowych – 29 sierpnia 1918
Zobacz też asy myśliwskie Cesarstwa Niemieckiego
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ofiary katastrof lotniczych w Niemczech Kategoria:Asy myśliwskie Niemiec I wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1928