thumb|Nagrobek Władysława Minakowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Władysław Bonifacy Minakowski (ur. 13 maja 1902 w Warszawie, zm. 7 sierpnia 1952 tamże) – podpułkownik obserwator Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wacława, buchaltera, a od 1920 urzędnika Wojska Polskiego, i Anny z Laskowskich. Był wnukiem Karola, koryfeusza baletu w Warszawskich Teatrach Rządowych, zesłanego nad Morze Białe w 1864 po procesie m.in. Romualda Traugutta, i bratem Wacława (1913–1994).
Ukończył szkołę powszechną i średnią w Warszawie. Jeszcze jako dziecko musiał pracować, by pokryć koszty nauki, służył na statku SS „Fortuna”.
W 1920 ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego. Od 14 lutego do 21 czerwca 1921 był uczniem 38. klasy im. ks. Józefa Poniatowskiego Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie. Następnie, jako instruktor w Kadrze Marynarki Wojennej i oficer w 56 pułku piechoty. Z dniem 1 listopada 1923 roku przemianowany na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 77. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Od 1926 roku związał się z lotnictwem, ukończył kurs obserwatorów lotniczych w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Grudziądzu. Służył w 3 pułku lotniczym, jako obserwator eskadry. Specjalizował się w fotografii lotniczej.