23 marca 1946 rozpoczął służbę wojskową, dostał przydział do pułku 7 samodzielnego bombardująco-nurkowego pułku lotniczego, gdzie objął funkcję dublera rosyjskiego dowódcy pułku ppłk. Michała Bożenowa w Łęczycy, a 21 sierpnia 1946 r. został mianowany na stanowisko dowódcy pułku. Do końca grudnia 1946 pułkownik Ścibior posiadał największy nalot w pułku, na różnych typach samolotów wylatał 2884 godzin.
Rozkazem Ministerstwa Obrony Narodowej z 2 października 1946 r. otrzymał Order Odrodzenia Polski, a w grudniu otrzymał awans na stopień pułkownika. Decyzją marszałka Polski Rola-Żymierskiego został skierowany na stanowisko komendanta Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie, gdzie zastąpił Władysława Madejskiego.
W czerwcu 1949 podczas ceremonii wręczenia sztandaru szkole, marszałek Rola-Żymierski gratulował komendantowi dobrego wyszkolenia podchorążych. Pracę komendanta szkoły w 1950 r. nadzorowała Informacja Wojskowa, w której opinii Ścibior utrzymywał kontakty z tzw. elementem podejrzanym, z byłymi żołnierzami Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie którzy powrócili do kraju. Rozpoczęły się narastające kontrole w szkole w Dęblinie, aresztowano znajomych oficerów repatriantów przybyłych z Wielkiej Brytanii.