300px|thumb|Szczepan Ścibior po aresztowaniu przez Główny Zarząd Informacji 1951 mały|140px|Grób Szczepana Ścibiora na Powązkach Wojskowych w Warszawie Szczepan Ścibior (ur. 13 grudnia 1903 w Uniejowie, zm. 7 sierpnia 1952 w Warszawie) – pułkownik pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Okres przedwojenny Był synem Michała Ścibiora i Joanny z Kokrzyckich. Uczęszczał do szkoły powszechnej i gimnazjum w Uniejowie. W 1924 wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, którą ukończył w stopniu kaprala podchorążego. Następnie służył w 61 pułku piechoty w Bydgoszczy jako dowódca drużyny. W latach 1925–1927 studiował w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Grudziądzu, po zakończeniu której dostał awans do stopnia starszego sierżanta podchorążego obserwatora. Do 1937 służył w 3 pułku lotniczym w Poznaniu, w którym najpierw awansował na stopień porucznika, a następnie kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1936.
Od 3 listopada 1937 był słuchaczem II Kursu Wyższej Szkoły Lotniczej w Warszawie. W 1939 pełnił służbę w Grupie Szkół Lotniczych w Warszawie na stanowisku oficera do spraw wyszkolenia technicznego.