Szymon Józef Mayblum (ur. 28 czerwca 1895 w Brzeżanach, zm. 29 września 1939 w Mielnikach) – major żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Szymon Józef Mayblum urodził się 28 czerwca 1895, w Brzeżanach, w rodzinie Maurycego i Augusty z Oczeretów. W latach 1913–1914 był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich we Lwowie. W czasie I wojny światowej walczył jako ułan w szeregach 2 szwadronu kawalerii, a następnie II dywizjonu i 2 pułku ułanów Legionów Polskich. W czasie walk został ranny. W maju 1915 leczył się w Szpitalu Rezerwowym nr 2 Stiftskas w Wiedniu, następnie w Pötzleinsdorf (obecnie część Wiednia).
Od 1918 roku służył w Żandarmerii Polowej. Następnie był zatrudniony w Wojsku Polskim, w charakterze urzędnika wojskowego XI rangi. W grudniu 1923 został przeniesiony z 1 dywizjonu żandarmerii do Powiatowej Komendy Uzupełnień Inowrocław na stanowisko oficera ewidencyjnego Inowrocław. W lutym 1924 został odkomenderowany do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Z dniem 1 marca 1924 Prezydent RP przemianował go na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1920 i 12. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział kancelaryjny. W kwietniu tego roku został wyznaczony na stanowisko referenta inwalidzkiego w PKU Warszawa Miasto III.