Służba zbrojna Ponadto mieszkańcy byli zobowiązani do służby zbrojnej na rzecz nadającego ziemię. Obowiązek wystawienia jednej służby zbrojnej przypadał na 2–4 włóki ziemi (dla porównania, na prawie chełmińskim jedna służba zbrojna przypadała na 20–40 włók). Uzbrojenie rycerzy nie było odgórnie ustalone, lecz zależne od zamożności wyruszającego na wyprawę wojenną. Dla porównania, w prawie chełmińskim każdy posiadający ponad 40 włók miał obowiązek stawić się jako ciężkozbrojny z pocztem, a od mniejszego właściciela wymagano stawienia się w lekkiej zbroi pruskiej. W dominium warmińskim właściciele majątków i mieszkańcy wsi na prawie pruskim stanowili podstawę siły zbrojnej biskupaJ. Powierski, Stosunki ludnościowe w państwie krzyżackim, W: Dzieje Warmii i Mazur w zarysie, tom 1. Od pradziejów do 1870 roku, PWN, Warszawa 1981..