W czasie wojny polsko-rosyjskiej 1792 Sokołowski udał się na Ukrainę z zamiarem objęcia funkcji szefa zaopatrzenia lub kierownika kancelarii wojskowej armii ks. Józefa Poniatowskiego, lecz pomimo wstawiennictwa Stanisława Augusta ks. Józef nie pozwolił mu na objęcie żadnego z tych stanowisk. Po powrocie z frontu przebywał na dworze królewskim w Warszawie. Wraz z otoczeniem króla przyłączył się do konfederacji targowickiej i wszedł w skład Komisji Ekonomicznej Skarbu. W kwietniu 1793 był w świcie monarchy udającego się do Grodna. Wkrótce potem zdecydował się na opuszczenie stolicy na stałe. Nie ma całkowitej pewności, że to on został mianowany 18 kwietnia 1807 sekretarzem powstającej w Wielkopolsce Dyrekcji Skarbowej przyszłego Księstwa Warszawskiego.
Serafin Rafał Sokołowski był najmłodszym synem Józefa, chorążego bydgoskiego, sędziego grodzkiego radziejowskiego i jego trzeciej żony Anny z Goreckich. Z żoną Rozalią z Poniatowskich miał syna Józefa Stanisława Leona. Był masonem, członkiem loży wolnomularskiej Świątynia Izis w XVIII wieku.Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 306.
Bibliografia Serafin Rafał Sokołowski h.