W kolejnych startach jeszcze trzy razy stawała na podium: 14 grudnia 2013 roku w Le Grand-Bornand ponownie wygrała sprint, a 23 stycznia 2016 roku w Anterselvie i 14 marca 2020 roku w Kontiolahti była druga w biegu pościgowym. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2013/2014, kiedy zajęła 11. miejsce w klasyfikacji generalnej.
Jej pierwszą seniorską imprezą były mistrzostwa świata w Anterselvie w 2007 roku, gdzie zajęła 44. miejsce w biegu indywidualnym i 71. w sprincie. Jeszcze wielokrotnie startowała na imprezach tego cyklu, najlepszy wynik osiągając na mistrzostwach świata w Östersund w 2019 roku, gdzie była dziewiąta w biegu indywidualnym.
W lutym 2014 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie zdobyła srebrny medal w biegu pościgowym, przegrywając tylko z Białorusinką Darją Domraczewą. Był to pierwszy w historii medal olimpijski w biathlonie kobiet dla Szwajcarii oraz pierwszy indywidualny szwajcarski medal w ogóle (podczas ZIO 1924 reprezentacja Szwajcarii zwyciężyła w patrolu wojskowym, który był dyscypliną pokazową). Startowała także na igrzyskach w Vancouver w 2010 roku i rozgrywanych osiem lat później igrzyskach w Pjongczangu, jednak w konkurencjach indywidualnych plasowała się poza czołową trzydziestką.