wyposażony jest w 6, rzadziej 5 par przetchlinek.
Należą tu wyłącznie skórne ektopasożyty ptaków i ssaków. Żywicielami Menoponidae, Laemobothriidae i Ricinidae są ptaki, Boopiidae prawie wyłącznie torbacze, a pozostałych rodzin gryzonie, z pojedynczym gatunkiem notowanym z pekari. Wszoły głaszczkowe są jedynym podrzędem Phthiraptera, u którego samiec znajduje się podczas kopulacji nad samicą.
Wszoły głaszczkowe uchodzą za najprymitywniejszy podrząd Phthiraptera. Należą doń jedyne zachowane szczątki kopalne ciała Phthiraptera, pochodzące z eocenu. Ich monofiletyzm znalazł silne wsparcie w wynikach molekularnych analiz filogenetycznych Barkera i innych. Zwykle wyróżnia się w ich obrębie 6 rodzin:
Boopidae Gyropidae Laemobothriidae Menoponidae Ricinidae Trimenoponidae
Część systematyków wyróżnia jeszcze monotypowe Abrocomophagidae, a dawniej wyróżniano też Gliricolidae, w powyższym układzie zaliczane do Gyropidae.
W Polsce występuje 120 gatunków wszołów głaszczkowych, z których zdecydowana większość należy do Menoponidae. (zobacz: wszoły głaszczkowe Polski)
Przypisy
Kategoria:Wszy i wszoły