Okręty podwodne typu ST – typ szybkich okrętów podwodnych zaprojektowanych przez Japończyków pod koniec II wojny światowej. Czasami od pierwszej jednostki serii nazywane typem I-201. Nie zdążyły one odegrać żadnej roli w wojnie na Pacyfiku.
Historia W połowie 1943 roku, zakładając wzrost znaczenia floty podwodnej w wojnie na Pacyfiku oraz analizując doświadczenia niemieckich sojuszników zdecydowano się na budowę szybkich okrętów podwodnych. Projektując nowy typ użyto dokumentacji technicznej floty U-Boot-Waffe, przekazywanych Japończykom drogą radiową oraz uzyskanych podczas rejsu I-8 do Europy. Wykorzystano także wnioski z wcześniejszego prototypowego szybkiego okrętu podwodnego własnej konstrukcji No 71.
Nowy sposób walki zakładał użycie okrętów typu ST w grupach liczących kilka jednostek. Ich celem miały być amerykańskie lotniskowce niszczone konwencjonalnymi torpedami z bliskich odległości. Zasięg operacyjny ST wykluczał ich stosowanie na zachodnim brzegu Stanów Zjednoczonych.
Poza mniejszymi, przybrzeżnymi okrętami typu STS oraz miniaturowymi okrętami podwodnymi były to jedyne budowane przez Japonię bojowe okręty podwodne pod koniec II wojny światowej.