Brat wstąpił do armii Andersa, natomiast Łucja wraz z matką udała się do Kujbyszewa w Tadżykistanie, gdzie znalazła pracę w Delegaturze Rządu Polskiego przy rejestracji byłych polskich więźniów i zesłańców napływających do Tadżykistanu z całego Związku Radzieckiego.
Następnie ewakuowała się do Teheranu, gdzie dowiedziała się o śmierci brata, skąd udała się do Palestyny i osiadła w Jerozolimie. Tam pracowała w różnych polskich placówkach oraz tworzyła wiersze w języku polskim, które jednak rzadko publikowała. Po likwidacji polskich placówek w Jerozolimie przeniosła się do Tel Awiwu. Tam poznała profesora Jerzego Gliksmana, z którym wkrótce wzięła ślub. Wraz z nim wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie ukończyła University of Chicago i później Uniwersytet Harvarda.
Po śmierci męża w 1958 wróciła do Izraela, gdzie mieszkała do końca życia. Była wieloletnim członkiem Związku Autorów Piszących Po Polsku w Izraelu. Została pochowana na cmentarzu w Petah Tikwie.
Wybrana twórczość Łucja Gliksman pisała wiersze wyłącznie w języku polskim. Jej twórczość jest jednak mało znana w Polsce.
2004: Wiersze zebrane 1996: Na aryjskich papierach 1995: Nostalgia