W latach 1756–1775 pełnił urząd ostatniego wojewody malborskiego. Został odznaczony Orderem Orła Białego 3 sierpnia 1758. W polityce był zwolennikiem Wettynów, przeciwnikiem Czartoryskich. W latach 1765–1766 domagał się zniesienia cła generalnego na terenie Prus Królewskich. Atakował samowolę Repnina, sprzyjając konfederacji barskiej. Brał udział w tajnych układach zmierzających do poszerzenia tego ruchu na Prusy Królewskie. Był członkiem konfederacji Sejmu CzteroletniegoKalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 309..
Po pierwszym rozbiorze Polski przeniósł się do swoich dóbr. Był trzykrotnie żonaty. Przez małżeństwa spowinowacony był z rodami: Ledóchowskich, Przebendowskich i Działyńskich.
Przypisy
Bibliografia Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962–1969)
Kategoria:Asesorowie Kompanii Uprzywilejowanej Manufaktur Wełnianych Michał Czapski Kategoria:Członkowie konfederacji Sejmu Czteroletniego Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta III Sasa Kategoria:Senatorowie za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Starostowie kiszporscy Kategoria:Szlachta Prus Królewskich Kategoria:Urodzeni w 1702 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Wojewodowie malborscy Kategoria:Zmarli w 1796