Wkrótce po przybyciu do rezerwatu rozpoczęły się tarcia z „tradycyjnymi” nieprzyjaciółmi Modoków – plemieniem Klamatów. Klamatowie byli znacznie liczniejsi od Modoków, a ich młodzież znalazła zabawę w stałym nękaniu nowych sąsiadów. Uważali Modoków za „ubogich krewnych”, którym Klamatowie musieli udostępnić część swej ziemi, ich drzew do wycięcia na budowę ogrodzeń i domów, ich rzek do łowienia ich ryb. Po skargach Kintpuasha agent Knapp poradził Modokom, by udali się w rejon rezerwatu, gdzie nie ma Klamatów. Grupa Kintpuasha przeniosła się więc w inne miejsce. Jednak Klamatowie podążyli za nimi, nadal nie pozwalając Modokom na spokojne założenie osady. Kintpuash ponownie poskarżył się agentowi. Zniecierpliwiony Knapp obrzucił go wyzwiskami i określił jako wiecznie niezadowolonego. W końcu Kintpuash zwołał spotkanie Modoków z jego grupy i grupy wodza Schonchina. Na spotkaniu Jack stwierdził, że ponieważ nie da się żyć między Klamatami zaś agent Knapp nie wykazuje zainteresowania – najlepszym rozwiązaniem będzie powrót nad Lost River. 25 lub 26 kwietnia 1870 Kintpuash wraz z 371 ludźmi opuścił rezerwat.